Η συγγραφή της λογοτεχνίας συνδυάζει σε μεγάλο βαθμό τη φαντασία με τα προσωπικά βιώματα του δημιουργού, ενώ αξιοποιεί ως όχημα τη συνδηλωτική χρήση της γλώσσας. Προκειμένου να εξοικειωθούν τα παιδιά με τη διαδικασία συγγραφής, προσδίδεται στο πλαίσιο του μαθήματος έμφαση στη Γλώσσα της Λογοτεχνίας και στην Περιγραφή, τον Χαρακτήρα και την Πλοκή.


Χρησιμοποιούνται ποικίλα είδη κειμένων, που διευκολύνουν τη γνωριμία με βασικά χαρακτηριστικά των αντίστοιχων λογοτεχνικών ειδών, αλλά και με διάφορους θεμελιώδεις αφηγηματικούς τρόπους και τεχνικές. Η μεταφορική γλώσσα, το σκηνικό (με τον τόπο, τον χρόνο, την ατμόσφαιρα και την ψυχική διάθεση), η μέθοδος S-D-T, o διάλογος αποτελούν ενδεικτικά παραδείγματα προς αυτή την κατεύθυνση. Παράλληλα το συγκεκριμένο μάθημα συνδέει σε ένα ασφαλές μαθησιακό περιβάλλον παιδιά και καθηγητές, με τους τελευταίους να καθοδηγούν ως μέντορες τους μαθητές στη διαδικασία της συγγραφής πεζών και ποιητικών κειμένων. Στο Εργαστήριο διατυπώνονται μέσα από διαφορετικές στρατηγικές αναλυτικά σχόλια και διορθώσεις, που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να αναθεωρήσουν τα κείμενά τους.


Μέσα από μία συνολική συστηματική διεργασία ανάγνωσης, συγγραφής, δημόσιας παρουσίασης, κριτικής και αναθεώρησης οικοδομείται μία κοινότητα συγγραφική, η οποία προσφέρει στους μαθητές την ευκαιρία να αναπτύξουν με αυτοπεποίθηση το δημιουργικό τους δυναμικό στη συγγραφή. Ένα δείγμα της εργασίας των παιδιών συγκροτεί τον κορμό της συλλογικής ανθολογίας του μαθήματος.